Αστυπάλαια, Δωδεκάνησα

Περιήγηση Αστυπάλαιας

Η Αστυπάλαια είναι ένας από αυτούς τους τόπους με λίγο ξένο τουρισμό - αντίθετα είναι πολύ δημοφιλές νησί στους Έλληνες. Αυτό το πανέμορφο νησί βρίσκεται δυτικά της Νισσύρου και ανατολικά της Ανάφης. Έχει συνολική έκταση 97 τετρ. χλμ και ακτογραμμή 110 χλμ με πολλούς φυσικούς κολπίσκους, παραλίες και νησάκια. Το νησί αποτελείτε από 2 κομμάτια γης που ενώνονται από έναν ισθμό 110 μ.

Αστυπάλαια, Δωδεκάνησα

 

Ο κύριος οικισμός της Αστυπάλαιας είναι η Χώρα που βρίσκεται στην δυτική ακτή και είναι χτισμένη στο ίδιο σημείο που ήταν και η αρχαία πόλη. Πάνω από την πόλη βρίσκεται το κάστρο με της δύο εκκλησίες του που ανακαίνησε ο John Quirini τον 4ο αιώνα και που τραγουδιέται στη λαϊκή παράδοση ως "Κάστρο της Αστροπαλιάς". Σήμερα η χώρα έχει επεκταθεί μέχρι την ακτή όπου και ενώνεται με το λιμάνι, τον Πέρα Γιαλό. Σε μικρή απόσταση από την Χώρα Λιβάδι, μία πλούσια παραθαλάσσια πεδιάδα που παράγει εξαιρετικής ποιότητας κίτρα και λαχανικά - η πεδιάδα απλώνεται μέχρι τη θάλασσα όπου προσφέρει μία φανταστική παραλία. Στα βόρεια του νησιού υπάρχει ένα μεγάλο και απολύτως ασφαλές λιμάνι με

έναν παραθαλάσσιο οικισμό που λέγεται Μαλτεζάνα ή Ανάληψη. Το Βαθύ, βρίσκετε κατά μήκος ενός γραφικού κολπίσκου, και είναι ένας ακόμα οικισμός του νησιού. Οι αρχαίοι συγγραφείς αναφέρονται με δέος στο νησί λόγω του πολύ καλού του κλίματος, του κυνηγιού που υπάρχει (κυριώς φασιανούς και λαγούς), καθώς επίσης και τα πολλά ψάρια και σφουγγάρια που έχουν οι γύρω θάλασσες. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχουν φίδια στην Αστυπάλαια.

Αστυπάλαια, ΔωδεκάνησαKastellorizo Island, Dodecanese Islands, Greece

Γενική άποψη λιμανιού

Ιστορία Αστυπάλαιας

Σύμφωνα με τη μυθολογία, η Αστυπάλαια και η Ευρώπη ήταν κόρες του Φοίνικου και του Περιμίδη. Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Κάρες που ονόμασαν το νησί "Πύρρα" λόγω του κοκκινωπού χρώματος του χώματος. Το νησί για αιώνες ανήκε στην Μινωϊκή αυτοκρατορία. Η ευνοική θέση του νησιού τράβηξε το ενδιαφέρον των Ρωμαίων που το κατέκτησαν το 1207. Το 1537 ο πειρατής και μετέπειτα λοχαγός του Σουλτάνου, ο περιβόητος Μπαρμπαρόσας, έδωσε τέλος στη Βενετσιάνικη κυριαρχία και από τότε το νησί ακολούθησε τη μοίρα όλων των υπόλοιπων νησιών της Δωδεκανήσου - κυριαρχήθηκε από τους Τούρκους, τους Ιταλούς, μέχρι

Αστυπάλαια, Δωδεκάνησα

που παραδόθηκε στη μητέρα Ελλάδα μετά τη λήξη του ΙΙ Παγκοσμίου Πολέμου.